spullen

Na een heel aantal weken (al wel een paar maanden) zonder al te veel spullen om ons heen geleefd te hebben, ben ik in de stellige overweging een heleboel weg te gaan gooien. Ik vind het een verademing, die leegte in huis. Maar toegegeven, het zal ook een verademing om iets meer spullen tot mijn beschikking te hebben dan dat ik nu heb. Zoals bijvoorbeeld schoensmeer...

stoom

Slechts weinigen hebben mij in een dusdanige staat weten te brengen, als waarin ik nu verkeer: de stoom komt uit mijn oren. Onze aannemer is begonnen met een potje treiteren. Ik zal u de details besparen. Als alles goed gaat, gaat het nog ongeveer een week duren en ik ga er werkelijk alles aan doen om hem gedurende die week niet te hoeven zien. Om te voorkomen dat ik hele erge dingen ga doen, of hele erge dingen ga zeggen.

Ondertussen beraad ik mij. Ik ben bezig een dossier aan te leggen wat in elk geval richting Consumentenbond gaat. Er schijnt een of ander SOS klusprogramma te zijn, daar kan ik hem ook voor aanmelden. Als laatste ga ik een website maken met een naam die lijkt op die van hem, waarin in niets te herleiden is dat het om hem gaat maar die wel heel snel veel hoger zal eindigen in de zoekmachines. Met daarop natuurlijk daar een aantal fijne foto's. (Wat betreft dat laatste: ik denk niet dat ik dat echt ga doen, maar het bedenken hiervan nu alleen al schenkt me vreselijk veel genoegen. Maar als hij nog even zo doorgaat, doe ik het wel.)

sad

Klusstress. Verbouwingstress. We hebben een conflict. Met de aannemer. Nu moet er iets overnieuw gedaan worden. Dat kost geld. Ik vind het niet terecht dat hij ons wil laten betalen wat hij ons wil laten betalen. Ik wil best wat anders betalen maar ik vind dat hij op moet draaien voor hetgeen hij verkloot heeft. Het voelt lullig allemaal en het kost me bergen met energie. Er zit een steen in mijn buik die zorgt dat ik er misselijk van word en er slecht van slaap. En die energie heb ik toch al zo verschrikkelijk hard nodig na al die weken verbouwen.