au!
dinsdag 11 december 2007, 17:54 uurZoveel te schrijven maar tegelijkertijd ook zoveel om niet over te schrijven. Zoveel te schrijven, wat ik van de daken zou willen schreeuwen omdat het zo onrechtvaardig is, me zo boos maakt en me zo verschrikkelijk hoog zit. Tegelijkertijd zijn dat ook precies de redenen om er niet over te schrijven. Dus schrijf ik even niet over de dingen die er momenteel voor mij toe doen, maar schrijf ik over kleine dingen. De dingen die me houvast geven en af en toe een lach op mijn gezicht toveren zodat ik weer door kan.
Het is een kwestie van perceptie: hoe kijk je tegen de dingen aan? Wat zie jij er in, maar vooral: wat zie ik er in en wat vind ik daar van. Want ik heb geleerd dat ik ook best een iets mag vinden en dat dat ook van belang kan zijn. En, hoe laat je een deel van de/je geschiedenis achter. Je hebt een geschiedenis en wanneer ergens over gesproken wordt en er afspraken gemaakt worden voor een nieuwe start, hoeft dat niet te betekenen dat je de dingen die je eerst zo'n zeer deden en waar je nooit hebt over kunnen en durven praten, ineens als een oude jas weggegooid kunnen/moeten worden. Ik kan dat niet. Daar is teveel voor gebeurd. Het doet nog teveel pijn. Hoe maak je dat duidelijk? Hoe maak je duidelijk dat vertrouwen moet groeien en dat dat er niet als vanzelf is? En dat kiezen voor een beetje vastigheid, na een hele lange onzekere periode, niet betekent dat je iets anders afwijst of afkeurt.
Voor de bekenden onder u: ja, weer een fijn cryptisch stuk. Ja, alles gaat verder goed, thuis en zo. En nee, ik ga hier niet meer over vertellen.
een reactie