Sin aliud quid voles, postea. Quod autem satis est, eo quicquid accessit, nimium est; Quid igitur dubitamus in tota eius natura quaerere quid sit effectum? Partim cursu et peragratione laetantur, congregatione aliae coetum quodam modo civitatis imitantur; Quid est enim aliud esse versutum? Teneo, inquit, finem illi videri nihil dolere. Quae similitudo in genere etiam humano apparet. Ad corpus diceres pertinere-, sed ea, quae dixi, ad corpusne refers? Nulla profecto est, quin suam vim retineat a primo ad extremum. Uterque enim summo bono fruitur, id est voluptate. Ita similis erit ei finis boni, atque antea fuerat, neque idem tamen; Non quaeritur autem quid naturae tuae consentaneum sit, sed quid disciplinae.

Polemoni et iam ante Aristoteli ea prima visa sunt, quae paulo ante dixi. Experiamur igitur, inquit, etsi habet haec Stoicorum ratio difficilius quiddam et obscurius. Nam illud vehementer repugnat, eundem beatum esse et multis malis oppressum. Quod dicit Epicurus etiam de voluptate, quae minime sint voluptates, eas obscurari saepe et obrui.